Απο την μακρινη αρχαιοτητα οι ανθρωποι ειχαν αντιληφθει οτι επανω απο αυτους απλωνεται ενας ανωτερος ουρανιος κοσμος, ο οποιος επιδρα με ακατανοητο, υπερβατικο τροπο, στο δικο μας κοσμο.

Στο βιβλιο αυτο παρουσιαζονται στοιχεια σχετικα με τις αντιληψεις που αναπτυχθηκαν στη διαρκεια της ανθρωπινης ιστοριας γυρω απο τις αλλες διαστασεις.

Αν και οι ανθρωποι της μακρινης αρχαιοτητας στερουνταν πολλων απο τις γνωσεις που εχουμε εμεις σημερα, φαινεται ωστοσο οτι σε ορισμενους τομεις της ζωης εκαναν πολυ αξιολογες παρατηρησεις γυρω απο την ανθρωπινη συμπεριφορα.

Μεσα απο διαχρονικα πολιτισμικα φιλτρα αναδεικνυονται  τα στοιχεια εκεινα που φαινεται να ωφελησαν τον ανθρωπινο πολιτισμο.

Επισης, επισημαινονται κακοδοξιες και λαθη του παρελθοντος, που προεκυψαν απο λαθος ερμηνειες, ελαττωμενη αντιληψη και τη γενικοτερη δραση της χθονιοτητος (ανθρωπινα παθη και αδυναμιες).

Καθως ο ανθρωπος ως βιολογικη υπαρξη ειναι φτιαγμενος να στεκεται σε στερεο εδαφος, το πλοιο αποτελεσε το βασικο μεσο (φορεα), που εδωσε την ευκαιρια να επεκταθει η αντιληψη προς ευρυτερα πεδια και χωρους δημιουργωντας νεες ευκαιριες για τον ανθρωπινο πολιτισμο.